Osobe sa invaliditetom između Stare Moravice i hraniteljskih prava

Centar za razvoj civilnog društva (CRCD) poziva javnost da se delotvorno opredeli u vezi sa najnovijim problemima s kojima se Ministarstvo rada, zapošljavanja i socijalne politike suočava poslednjih nedelja i poslednjih dana. Još je važnije što se sa tim problemima suočavaju korisnici usluga i sredstava Ministarstva.

Uvidi iz Stare Moravice i oživljavanje inicijative da se položaj i prava roditelja dece sa invaliditetom izjednače sa onima koje imaju hranitelji bacaju novo svetlo na probleme koji istrajavaju.

Ministarstvu je potrebna kritička podrška građanske javnosti. U uslovima opšteg smanjivanja javne potrošnje, Ministarstvo uredno izmiruje finansijske obaveze države prema nesporno najugroženijim grupama u društvu – osobama sa invaliditetom i članovima njihovih porodica.

Ministrova ideja o zarađivanju socijalne pomoći nije prihvatljiva. Ne može se očekivati da siromašni roditelji male dece zarađuju socijalnu pomoć. Oni treba da se o trošku države brinu o svojoj deci. Javnosti poznate porodične nesreće koje su poslednjih meseci sa smrtnim ishodom pogodile decu čiji se roditelji nisu brinuli o njima jesu istovremeno tragedija i sramota svih nas.

Tragično umiranje velikog broja mladih ljudi smeštenih u domu „Othon“ u Staroj Moravici, prošle godine, povodom kojeg je Ombudsman Autonomne pokrajine Vojvodine zatražio nadzor Ministarstva zdravlja, neprihvatljivo je za civilizovanu zemlju. Isto važi i za sistem izolacije nekih štićenika, koji na osnovu uverljivih izveštaja specijalizovanih organizacija prelazi granice onoga što se naziva torturom.

Istovremeno oživljavanje inicijative da se u novom Zakonu o socijalnoj pomoći porodici roditeljima dece sa invaliditetom priznaju status i prava hranitelja izaziva pažnju, posebno s obzirom na politiku štednje koju sprovodi država. CRCD podseća da je ovu inicijativu potpisalo šezdeset hiljada građana.

CRCD poziva javnost da delatno pomogne popravljanju položaja osoba sa invaliditetom i Ministarstvo rada, zapošljavanja i socijalne politike da sačuva najugroženije u društvu od efekata mera štednje. Osobe sa invaliditetom i njihove porodice zdravstveno su i socijalno najslabije: uspeh Vladinih mera ne izražava se samo kroz ekonomske pokazatelje, nego i kroz smanjivanje smrtnosti, nehumanih uslova života (koji je često obično preživljavanje) i ukupnog položaja osoba sa invaliditetom i članova njihovih porodica. Njihov položaj je pokazatelj stvarnog stanja (ne)civilizovanosti nekog društva više nego što je to stopa željenog rasta bruto dohotka ili procentna brojka kojom se izražava smanjivanje nezaposlenosti.