Povodom objavljivanja rezultata popisa stanovništva u Bosni i Hercegovini

Centar za razvoj civilnog društva (CRCD) s pažnjom prati činioce koji utiču na oblikovanje položaja nacionalnih manjina u Srbiji. S tim u vezi, treba imati u vidu da su etnički Bošnjaci postali većina stanovištva u Bosni i Hercegovini. Formalno-pravno, s obzirom na Ustav BiH i nameđunarodne dokumente, ova pojava ne proizvodi posledice. No, treba imati u vidu da će u stvarnom društvenom životu to proizvesti praktične posledice, s obzirom na sledeće tri činjenice:

1. Bošnjaci u Srbiji sada se graniče sa državom u kojoj njihovi sunarodnici čine većinu stanovništva.

2. Republika Srpska je, nezavisno od njenog ustavnopravnog položaja, u ne beznačajnoj meri postala manjinska autonomija u okviru Bosne i Hercegovine. Njen položaj realno nalikuje na zahtevani mađarski autonomni okrug na severu Vojvodine.

3. U Crnoj Gori etnički Crnogorci čine nepunih 45% ukupnog stanovništva, etnički Srbi nepunih 29%, Bošnjaci nepunih 9% itd.

Ove činjenice ne mogu da ostanu bez uticaja na položaj nacionalnih manjina u Srbiji (i ne samo u njoj). Za pohvalu je što pobednici na skupštinskim izborima u Srbiji nameravaju da u vladu ili u skupštinsku većinu uključe predstavnike mađarske i bošnjačke manjine.

CRCD će nastaviti da prati položaj nacionalnih manjina u Srbiji (i) u kontekstu regionalnih dešavanja.

Okrugli sto Građani kao partneri

okrugli sto_gradjani kao partneriU Zrenjaninu je 18. maja 2016. godine organizovan okrugli sto Građani kao partneri, na kojem su učestvovali predstavnici organizacija civilnog društva iz pet opština Srednjeg Banata, predstavnici lokalnih samouprava i mediji.

Manjinska politika Srbije u svetlu strateškog saveza Srbije i Mađarske

Centar za razvoj civilnog društva (CRCD) u svetlu pokrenute akcije civilnog društva da se pri formiranju nove Vlade Srbije obnovi Ministarstvo za ljudska i manjinska prava nalazi za potrebnim da skrene pažnju javnosti na sledeće činjenice:

Ovaj zahtev za ponovnim uspostavljanjem Ministarstva za ljudska i manjinska prava, s obzirom na u osnovi dobra iskustva post-petooktobarskih ministarstava u vladama Savezne republike Jugoslavije, Savetu ministara Državne zajednice i Vlade Srbije je i više nego razumljiv. Poseban značaj ovim razmišljanjima i predloženoj akciji daje predstojeće otvaranje poglavlja 23 u pregovorima sa Evropskom Unijom.

Okolnosti su se, međutim, značajno promenile. Na opštijem planu, Srbija u pogledu regulisanja manjinskih prava danas više zavisi od bilateralnih odnosa sa zemljama maticama nacionalnih manjina, koje su već članice EU, nego od standarda međunarodnih organizacija. Obaveze prema međunarodnim organizacijama na ovom polju, Srbija je uglavnom ispunila, sa izuzetkom pitanja romske manjine. Dovoljno je u tom smislu pogledati nekoliko poslednjih izveštaja Evropske Komisije o napretku u delovima koji se odnose na prava nacionalnih manjina.

Sa dobijanjem statusa kandidata i u svetlu predstojećeg otvaranja poglavlja 23, pitanje ostvarivanja prava nacionalnih manjina za Srbiju od unutrašnjeg pitanja se pretvorilo u mnoštvo bilateralnih pitanja. Svaka članica EU ima pravo na veto. Dobijanje statusa kandidata bilo je neposredno uslovljeno potpisivanjem Protokola sa vladom Rumunijom kojim je Srbija prihvatila obaveze prema rumunskoj/vlaškoj nacionalnoj manjini na sam dan dobijanja statusa kandidata za EU (mart 2012).

U poslednje vreme Hrvatska uslovljava otvaranje poglavlja 23 neposrednim političkim predstavljanjem hrvatske nacionalne manjine u Narodnoj skupštini.

Danas je, međutim, od presudnog uticaja strateška spoljno-politička saradnja Srbije sa Mađarskom. Ona omogućuje Srbiji da se (delom i preko intervencija Brisela i Berlina) odupre pritiscima Hrvatske i Rumunije u pogledu ispunjenja njihovih zahteva, i da predupredi slične zahteve Bugarske, svojevremeno izražene kroz ukazivanje potpredsednice Republike Bugarske na nezadovoljstvo Sofije položajem bugarske manjine.

>>>

Strategic foreign politics cooperation between Serbia and Hungary and minority policy

In the light of the launched action of civil society, to reconstruct the Ministry for Human and Minority Rights during formation of the new Serbian government, Centre for Development of Civil Society (CDCS) has found it necessary to draw attention of the public to the following facts:

This request for re-establishment of the Ministry for Human and Minority Rights is more than understandable, given the basically good experiences of the post- fifth of October ministries in the governments of the Federal Republic of Yugoslavia, the Council of Ministers of the State Union and the Government of Serbia. The special importance to these thoughts and the proposed action is given to the upcoming opening of chapter 23 of the negotiations with the European Union.

Circumstances have, however, changed significantly. More generally, Serbia, in terms of regulating minority rights today, depends more on bilateral relations with the mother countries of national minorities, which are already members of the EU, than by the standards of international organizations. Serbia has largely fulfilled liabilities to international organizations in this field, with the exception of Roma issues. It is enough in this regard, to see the last few reports of the European Commission on progress in the areas relating to the rights of national minorities.

With the candidate status, and in the light of the forthcoming opening of Chapter 23, the issue of the rights of national minorities in Serbia, from internal issues turned into a variety of bilateral issues. Every EU member state has the right to veto. Candidate status was directly caused by the signing of the Protocol with the Government of Romania with which Serbia has accepted the obligations towards the Romanian / Vlach national minority on the day of receiving the candidate status for the EU (March 2012).

Lately, Croatia has conditioned opening of chapters 23 by direct political representation of Croatian national minority in the National Assembly.>>>

Twilight of the Autonomous Province of Vojvodina

The incomplete autonomy of Vojvodina is slowly fading away. When Belgrade formally accepts the independence of Autonomous Province of Kosovo and Metohija, the autonomy of Vojvodina will be impossible. The nucleus of the state organization and all of social activities shifted to the northern parts of Serbia: the city of Belgrade is incomparably stronger, not only economically and politically, but also in the sense of cultural activities and potentials, than Vojvodina with all of its cultural peculiarities and diversities. In the context of demography, when we examine the population according to educational and professional structure, the predominance of the capital over the devastated yet semi-autonomous province is even stronger.

Predictions are uncertain, but it can be assumed that semi-autonomy of Vojvodina will survive another election cycle. It will be carried by the Progressive party (Naprednjaci), with their allies, Čanak’s private party, with Pásztor’s Alliance of Vojvodina Hungarians, and perhaps with the Socialists. Small parties will pursue the policy of dumping, waiting for the Serbian Progressive Party to fall apart before or after the first regular election. In the meantime, many members of the Progressives will join to the drones from uncountable provincial administration, and as well as to the board of directors and various parastatal bodies.

It is unrealistic to expect that the system of protection of national minorities, which is still working great in Vojvodina after the abolition of its autonomy, will be extended to the whole national territory; acquired rights, which allow the Slovaks, Romanians, Bunjevci, to have their information programs, teaching in their own language, the official use of languages and alphabets, even when they take up only a few percents of the population, will be facing the national standard which prescribes threshold of fifteen percents share of national minorities in the population of the municipality in order for them to be able to exercise certain rights. The Vlachs will not get what they traditional Vojvodina’s minorities have, and Bulgarians, who’s only newspaper in their native language is already abolished, and who in the municipality where they make up three-fourth of the population (Bosilegrad) do not have complete education in their own language, will not get the implementation of minority rights.

The demography of Vojvodina still interfere with the abolition of its autonomy. Two-thirds of its population are ethnic Serbs. One-fifth belong to ethnic minorities. One-sixth declare themselves as regional, Yugoslav, or inarticulate, opposing to divisions along ethnic criteria.>>>

The Delegation of European Union visited the CDCS

11.05.2015On Friday, the 8th of May, the representatives of the Delegation of the European Union to the Republic of Serbia, Luca Bianconi, the First Secretary and the Head of Political Section, and Gordana Arackić-Nikolić, Adviser for Human and Minority Rights of the Delegation, visited the CRCD. The topic of conversation was the position of ethnic and religious minorities in Serbia.

For many years CRCD has an exceptionally developed cooperation with the Delegation and since 2007 it provides regular contributions to the European Commission annual Progress Report for Serbia.

Poseta Delegacije Evropske Unije

11.05.2015

U petak, 8. maja, CRCD su posetili predstavnici Delegacije Evropske Unije u Srbiji, Luca Bianconi, šef Političkog odeljenja i Gordana Arackić-Nikolić, savetnica za pitanja ljudskih i manjinskih prava pri Delegaciji. Tema razgovora je bila položaj etničkih i verskih manjina u Srbiji.

CRCD godinama unazad ima vrlo razvijenu saradnju sa Delegacijom i od 2007. godine daje redovnu kontribuciju za godišnje Izveštaje o napretku Srbije Evropske Komisije.

Osobe sa invaliditetom između Stare Moravice i hraniteljskih prava

Centar za razvoj civilnog društva (CRCD) poziva javnost da se delotvorno opredeli u vezi sa najnovijim problemima s kojima se Ministarstvo rada, zapošljavanja i socijalne politike suočava poslednjih nedelja i poslednjih dana. Još je važnije što se sa tim problemima suočavaju korisnici usluga i sredstava Ministarstva.

Uvidi iz Stare Moravice i oživljavanje inicijative da se položaj i prava roditelja dece sa invaliditetom izjednače sa onima koje imaju hranitelji bacaju novo svetlo na probleme koji istrajavaju.

Ministarstvu je potrebna kritička podrška građanske javnosti. U uslovima opšteg smanjivanja javne potrošnje, Ministarstvo uredno izmiruje finansijske obaveze države prema nesporno najugroženijim grupama u društvu – osobama sa invaliditetom i članovima njihovih porodica.

Ministrova ideja o zarađivanju socijalne pomoći nije prihvatljiva. Ne može se očekivati da siromašni roditelji male dece zarađuju socijalnu pomoć. Oni treba da se o trošku države brinu o svojoj deci. Javnosti poznate porodične nesreće koje su poslednjih meseci sa smrtnim ishodom pogodile decu čiji se roditelji nisu brinuli o njima jesu istovremeno tragedija i sramota svih nas.

Tragično umiranje velikog broja mladih ljudi smeštenih u domu „Othon“ u Staroj Moravici, prošle godine, povodom kojeg je Ombudsman Autonomne pokrajine Vojvodine zatražio nadzor Ministarstva zdravlja, neprihvatljivo je za civilizovanu zemlju. Isto važi i za sistem izolacije nekih štićenika, koji na osnovu uverljivih izveštaja specijalizovanih organizacija prelazi granice onoga što se naziva torturom.>>>